Stad van de Festivals (en soep)

29-09-2019 Nieuws Marijke Persijn

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Lees de belevenissen van Wilma Hollander (Griekenland), Dick van der Pijl (Frankrijk), Cora Vlug (Verenigde Staten) en vandaag Marijke Persijn (België).

Dit weekend is het Festival van de Soep in La Roche, een jaarlijks terugkerend evenement dat heel veel mensen trekt. Dit jaar werkt het weer echter voor het eerst niet mee. Gisteren viel er een druppel, maar scheen ook af en toe de zon. Vandaag giet het en daardoor zijn er bijna geen bezoekers.

Ik kom zo weer terug bij de soep, maar ga nu even terug naar vrijdagmiddag. We hadden een huis vol mensen. Eric had zijn jaarlijkse mannenweekend en dit keer had hij de organisatie op zich genomen. De mannen kennen elkaar van Civil Protection Trainingen op verschillende plekken in Europa. Vandaar dat zij uit Engeland kwamen gevlogen en uit Duitsland en Vlaanderen met de auto hierheen waren gereden. Wat een gezellige club bij mekaar.

Tegelijkertijd had ik hier mijn collega Marco Kalkman (een geboren Vlaardinger!) te logeren in verband met onze Perk-concerten binnen het kader van het “BAM!Festival” van La Roche van volgende week. De “Chants d’Ardenne” van componist Peter Visser op vier gedichten van Jacques Perk zijn razend moeilijk en ik was blij dat we nu eindelijk live konden repeteren. Het zijn stukken voor mezzosopraan, dwarsfluit en klavecimbel. Marijke, Marco en ik konden op vrijdagmiddag, zaterdagmorgen en zaterdagmiddag de stukken goed bestuderen en doornemen. Gelukkig kregen we al gauw de sfeer te pakken en kregen alles steeds meer in de “vingers”.

Eric had  op zaterdagochtend een verrassing voor zijn vrienden: een privé concertje in de Sint-Nicolaaskerk van La Roche door ons trio MaGMa ( Marijke Verbeeck, Gérard Lambert en ik)  en met medewerking van Marco Kalkman en Bernhard Kühn. Deze laatste hoort bij de mannenclub en is een fantastische bariton. De heren waren verrast en tot tranen geroerd. Marco genoot van het spelen op het prachtige orgel. Iedereen was enthousiast: musici en publiek.

Marco en ik bezochten de kerk jaren en jaren geleden en uitten toen de wens dat we er ooit samen mochten musiceren. Diepgevoelde wensen lijken uit te komen … Na de kerk gingen hij en ik naar het park dat vlakbij hotel Floréal ligt en waar hij en componist Peter volgende week zullen logeren. Hetzelfde hotel waar de mannen deze vrijdag- en zaterdagnacht verbleven. Én de plek waar we op 5 en 6 oktober aanstaande onze concerten zullen geven. Na maanden wachten kregen we dan toch het goede nieuws dat de Nederlandse Ambassade in België ons project steunt! De wethouder van cultuur van Dordrecht, waar Jacques Perk werd geboren, zal aanwezig zijn en een praatje houden.

En dat brengt me terug bij de soep … Marco en ik gingen dus naar het park, waar het Festival van de Soep plaatsvond. We hadden een tasje met flyers bij ons die ik overal bij de stands en aan soep-etende mensen uitdeelde. Marco kocht twee soepkommetjes. Daarmee mag je langs alle pannen soep en proeven maar! Hoewel het niet druk was, hing er een gezellige sfeer. Er waren grote zeilen gespannen met banken en tafels er onder. De soepen zijn niet de traditionele van Nederland. Hier vind je soepen met pompoen, wortel, selderie, zalm en venkel. En nu maar duimen dat onze concerten niet in de soep lopen door een gebrek aan culturele interesse hier …

A la prochaine,

Marijke Persijn.

 

 

Gerelateerd